Vanmorgen kreeg ik per toeval nog eens een exemplaar van de Morgen in m’n handen. Ik heb het blad (eerlijk bekend) al een tiental jaar opgegeven, maarJan Bucquoy koopt haar nog af en toe. Toen ik de krant doorbladerde, wist ik meteen weer waarom ik de stuipen krijg van dat blad. OK, er stond een opiniestukje in van John Crombez, de nieuwe coming man bij de SP.a, dat (eindelijk) een poging tot een  discours bracht dat je van een (centrum) oppositiepartij mag verwachten.

 Nu, zo veel moeten we van die Crombez niet verwachten. Technocraat zonder inhoud  nummer zoveel die door de van zijn voetstuk gevallen Johan Vand Lanotte in de SP.a structuren gedropt wordt, misschien een bestuurderscarrière in het vooruitzicht. Gaap.

 Wat mij ècht ergerde, was het gezwam in het opiniestuk van ene Jan Denys , “arbeidsmarktdeskundige bij Randstad”, waarin hij antwoordde op een stuk van Walter Pauli over  de laagheid van de Belgische werkloosheidsuitkeringen. Arbeidsmarktdeskundige bij een interimbureau, dat is in feite een andere naam voor “makelaar in allerhande vormen van uitbuiting”.  Deheer Denys goochelt met wat cijfers , zonder enige  bron  op te noemen , die moeten bewijzen dat België bija 2 keer meer dan het Europese gemiddelde uitgeeft aan uitkeringen.

 En dan begint het. Meneer Denys vindt het systeem van uitkeringen “te weinig selectief”. En wiens schuld is dat volgens dit zelfverklaard genie? “Heel lang heeft de doctrine bij de linkse bewegingen stand gehouden dat werklozen enkel en alleen maar slachtoffers van het economisch bestel waren , aan wie in ruil voor een uitkering vooral niets mocht worden gevraagd”.

 Zoals met zijn cijfers, staaft onze uitbuitings- expert ook deze stelling niet. Als de eerste de beste tooghanger lanceert hij algemeenheden, versterkt hij het foute beeld dat over ‘links’ heerst (die betuttelaars , nietwaar). Ik daag de heer De Nys uit om EEN (1) bewijs voor deze stelling te vinden. 1 beleidsdocument, 1 statement van een ‘socialistisch’ minister, iets.  Denys geeft de indruk te reageren op Walter Pauli, maar al wat hij kan is de neoliberale clichés herhalen, ter wijl hij huichelend de indruk wekt te weten waarover hij spreekt. Is men bij de Morgen dan niet beschaamd over dergelijk onzin? Wordt er in de besparingswoede ook geen enkel artikel meer gecontroleerd op de inhoud? Hoe is het mogelijk dat dergelijke drek in een ‘kwaliteitsblad’ kan verschijnen? .

 Nu, zo ontevreden kan Denys niet zijn over ‘links’. Dankzij de jacht op werklozen die Frank Vandenbroucke nu al jaren heeft geopend, draaien de interimkantoren op volle toeren. Ik heb het zelf nog meegemaakt, bij Randstad: via de VDAB onder dwang naar Randstad gestuurd, waar men mij een ‘uitzonderlijke opportuniteit aanbood: ik kon aan de slag bij een call center, in Oostende,  drie dagen per week, van 3 tot 6 uur ’s morgens aan … 5 euro per uur netto.  Toen ik weigerde om voor 180 euro per maand “aan de slag” te gaan , werd ik geschorst  “omdat de job toch aan mijn profiel beantwoordde.”

 Deze taferelen spelen zich elke dag af in het bedrijf waar onze ‘arbeidsmarkt – deskundige’, die zo hoog van de toren blaast tegen ‘links’, dus zijn brood verdient.  En dan komt zo’n heerschap, in het “kwaliteitsblad” de  Morgen, uiteindelijk niet meer dan reclame maken voor zijn eigen winkel. Want dat is het: Hoe meer werklozen het mes op de keel worden gezet, hoe groter de winsten van Randstad.  Deze simpele waarheid maakt meteen duidelijk wat de Morgen geworden is: de speeltuin van reactionair rechts.

 Want over de oorzaken van werkloosheid, daar zegt de heer Denys niets over. Geen WOORD over de concurrentiestrijd, delocalisaties, afvloeiingen, ontslagen die op dit moment duizenden gezinnen in de miserie doen belanden. Maar ja, dat interesseert hem dan ook niet. Iemand wordt pas interessant voor Randstad als hij werkloos is, dus, hoe meer, hoe beter! .

 Kan de heer Denys met zijn reactionaire zever niet bij het Pallieterke terecht?

 Waarom zou ik de Morgen moeten lezen, als het is om naast dit ene artikel, het  ene na het andere belachelijke stuk van zielige schepsels als  Denys, Bart De Wever en consoorten moeten lezen?  Waarom zou links zich moeten inzetten voor het voortbestaan van dit blad?  Wat is de reële progressieve inbreng van de Morgen in het medialandschap?

 De Morgen heeft haar erfenis zelf ten grave gedragen, en daarbij nog eens in het gezicht gespuwd van al degenen die haar in de jaren ’80 met liefde, geld en inzet van de ondergang hebben gered. Deze krant is een grap geworden en kan maar een betekenis krijgen als ze uit de klauwen van haar huidige bazen wordt gered.

 Anders komt er beter ‘een nieuwe Morgen’.

 Arne Baillière