|
Na een dag hard werken zit ik aan m’n pc, tot een stuk in de nacht. Ik doe wat ik wil, en alles is hoe het hoort. Ik voel me perfect op mijn gemak. Maar toch, is daar wat irritatie. Ik trek aan mijn shirt om het te doen verschuiven. Iets later, krab ik in mijn nek. Ja hoor – het is weer zo’n fantastisch label dat me irriteert.Ik vraag me af, waarom er in bijna elk kledingsstuk een label moet zitten. Okee, voor de wasvoorschriften allicht. Maar dat kan toch ook wel op een klein, zacht labeltje? Het hoeft toch niet zo’n enorm stuk pvc of nylon te zijn, dat nooit goede vrienden gaat worden met mijn vel? Vaak zitten er dan ook nog hare, ruwe randen aan zo’n label. Alsof ze speciaal met een vooropgesteld doel ontworpen zijn: om mij te plagen. En ze zitten werkelijk overal in: in lichte katoenen shirts, in pyjama’s, in truien, onderbroeken, in mutsen en handschoenen, in broeken, sjaaltjes en washandjes. Overal, behalve in sokken. Mijn sokken zijn het enige soort kledingsstuk die label-loos te koop zijn.Goed. Lastige labels. Lamme labels. Irri, klote, zuig-labels. Ik wil er van af.De eerste die er aan moet geloven, is het label in mijn shirt. Oh GOD! Het meet 3x6 centimeter, van pvc of vinyl, en het heeft de neiging om om te krullen – met de hoekjes tegen mijn vel. Een schaar, en knippen maar. Maar ho… dat spul zit compleet geïntegreerd in de naad van mijn shirt. Dan maar zo diep mogelijk wegknippen: en jawel, ik knip in de stof. Het label is weg, én ik heb extra verluchting in de nek nu.De ergste zijn die geweven kunststof labels. Hoe ver je ze ook wegknipt, er zal altijd nog genoeg zitten om uit te rafelen. Van die hele fijne draadjes verspreiden zich dan over een groter oppervlak, voordat ze beginnen te jeuken. En als het dan begint, dan gaat het jeuken door, nog lang nadat alle pluizige draadjes zijn weggeveegd.Waarschijnlijk heb ik een allergie voor labels.Voor die rafels heb ik wel een schitterende oplossing gevonden: afbranden met een aansteker (enkel op katoenen kleding). De rafels krimpen tot dicht in de naad, om nooit meer last van te hebben.Maar, hoe moest ik dat shirt nu ook weer wassen? Mocht het in de droogkast?Mag ik het feitelijk wel strijken?Fuck. Zelfs al heb ik ze weggedaan, blijven ze me pesten, die kutlabels.
|
